olympicidea

Slider[Style1]

Style2

Style3[OneLeft]

Style3[OneRight]

Style4

Style5[ImagesOnly]

Style6

αιώνιες διαμάχες...

Είναι ένας Κερκυραίος, ένας Κεφαλλονίτης κι ένας Λευκαδίτης, που ξεμονάχιασαν, κάπου σ’ ένα αραχνιασμένο, σκοτεινό υπόγειο ένα λυχνάρι, απ’ αυτά τα μυστήρια με τα τζίνι.

Το τρίψανε και ξεπετάχτηκε το τζίνι. Έχετε ο καθένας από μια ευχή, θα σας την πραγματοποιήσω και μετά φεύγω, λέει το τζίνι.

Ο Λευκαδίτης λέει: - Ψαράς είμ’ εγώ, ψαράς είν’ ο πατέρας μου, ψαράς ήταν κι ο παππούς μου κι ο γιος μου ψαράς θα γίνει κι αυτός.

Θέλω να γεμίσουν οι ωκεανοί και τα πέλαγα με ψάρια. Έγινε, λέει το τζίνι και πραγματοποιήθηκε η ευχή.

Ο Κερκυραίος, έκθαμβος, λέει: - Θέλω έναν τείχος γύρω απ’ όλη την Κέρκυρα, έτσι που τίποτα να μη μπορεί να μπει μέσα.

Μ’ ένα κροτάλισμα των δακτύλων, το τζίνι πραγματοποιεί κι αυτήν την ευχή.

Ο Κεφαλλονίτης ρωτάει: - Δε μου το ξαναλές αυτό το περί τείχους; - Να, είναι γύρω στα πενήντα μέτρα ψηλό, 20 μέτρα φαρδύ και τίποτα δεν μπορεί ούτε να μπει ούτε να βγει από εκεί, του λέει το τζίνι. Εντάξει, λέει ο Κεφαλλονίτης

Γέμισέ το με νερό τώρα!...

Via

 sitestories.eu



«
Next
Νεότερη ανάρτηση
»
Previous
Παλαιότερη Ανάρτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια: